...

Artık sen de kalabalıkların arasında bir suretsin sadece.

Bu sefer emindim.

Bu sefer dedim ki kendime

O sensin diye...

Yine göründün ve kayboldun derinlere.

Belki sen hiç yoksun.

Ya da çoktan yok oldun.

Yok, yok...

Sen kesin yokluksun.

Daha ne kadar sensiz senlere mahkum edeceksin beni

Daha ne kadar rezil olacağım cahillerin dilinde

Elleri bir kez bile sevmemiş,

Sıradanlıktan kararmış kalplerde

Daha ne kadar çürüyeceğim

Bu 9,90 beyinlilerin arasında.

Beni ilginç bir televizyon programı gibi seyrediyorlar.

Sapkın hayatlarında zapladıkları bir kaç seneyim yalnızca

Susuşlarından iğreniyorum

Konuşmalarından da

Buluşlarından iğreniyorum

Alkışlarından da.

Midemi bulandırıyorlar hepsi

Hepsi beyaza küfür sebebi

Yakamoz şiirleri

Makamlı ezgileri

Dar kesim hayalleri

Yekunu tiksindiriyor beni.

Hadi, hadi boğulmak üzereyim.

Anladım yanmam lazım seni haketmem için.

Yetmez yanmam biliyorum

Kül seviyorsun sen.

Ama kül de yetmez sana anlıyorum.

Esinti gerek sana.

Sıcak bir esinti gerek.

Anlık hissedilecek, 

İç bunaltan bir yel esecek

İşte o zaman sen bana gelecek

Tek söz bile söylemeden elimden tutacaksın

Kaybolacağız birlikte bu aşırı şişirilmiş ölü balonlar diyarından

Var olacağız, 

Hiçbir gönlün tasavvur edemeyeceği

Hiçbir ömrün yetmeyeceği

O ırak ötesi ırak

Kalbimizle bizim aramız kadar yakın

Selam mekanında.

Selam Ey Sevgili

Selam Sana

Geçiktiğin puslu akşamdan

Elbet geleceğin o güzel yarınlara