...

Gel bırak bu dünyayı
Bir aşağı, bir yukarı
Sarmaşık ilişkiler yumağı
Kirli, isli, puslu...
Ben ki sessizliğin yamağı
Yanaklarından süzülüverdim bir sonbahar sabahı
Düştüm yapayalnız kucağına
Kapalı düşler ardına
Kapanmış yara izlerinde buldum kendimi
Zorlama acılar diyarı...
Sensiz yağışlarım oldu önceden
Hep sana diye sandığım
Yanlış sevdalarım oldu.
Ufuklarımdaki ışığa küsüşlerim
Bembeyaz karı çamur edişlerim
Yalandan nefes alış verişlerim
Yaşıyormuşçasına gezişlerim oldu.
Hüzünbaz sanma beni,
Deme ''Ne çok acılar var içinde.''
Kıymet-şinasım.
Bilmeseydim yaralarımın kadrini
Bu kadar güzel güldürebilir miydim ki seni?
Diyebilir miydim bakıp gözlerine
Hep seni bekledim ben diye...