Midhat

Çok yorgunum...

Ela bir sesleniş şah-ı hüzün
Bir mektup pulu gibi yüzüm
Gönlüm bir bağ olgun üzüm
Nar-ı mey eyle ister
İstersen neylersen eyle
Sarp yokuştur naçiz bedenim
Namzet isen katetmeye
Ben ehlini ihya ederim
Ayan beni sabit beller
Feraset-i şahane ile yoldaşım
Kömürü elmas eden ile sırdaşım
Kabukla eyleşen değil
Öze sevdalı olandır benim yardaşım
Bir bedbaht divandır üzerinde uzanmışım
Bir alem ki uyanmışım yanar kattıkça su
Bu cümledendir kurutur buğusu
Zümrüt çınarlar feryat eder hasretten
Zannetme ıraktır figanı
Duyulur pek yakin ebetten
Havsalan almaz bu meramı
Tevellüdü budur ruhun fücceten

Çok yorgunum...