SON

Bir şeyin sonu getirmekte hiç iyi olmadım. Bir şeyin derken herhangi bir şeyin. Sonlar benim alanım olmadı hiç. Başlamakta iyiyim, devam ettirmekte de hakeza ama iş sona gelince, olmuyor. sonlandıramıyorum. Sonları batırıyorum bile diyemiyorum.  Sonunu getiremeyeceğimi bile bile bir şeye başlamak, bunu bile tanımlayamıyorum. Ben başlamayı ve devam ettirmeyi seviyorum. Bitirmek benlik bir olay değil sanırım. Her şeyden azar azar alıp, azar azar bir şeyler yapıp, yaptığım şeyleri azar azar sunmak güzellik bana göre. Bilmiyorum böyle seviyorum, böyle oluyor. Bitirmeyi deneyince, esasen zorlayınca, sonuç istediğim gibi olmuyor. Çünkü benim isteğim onun bitmemesi, devam etmesi. Bir film düşünün mükemmellik seviyeniz neyse onun doruklarına çıkan bir film. Ve şimdi o filmin hiç bitmediğini düşünün. Artık o kadar da mükemmel olmadığını fark edeceksiniz. Bizim tüm güzellik, zevk vb. algılarımız bir sonla direkt olarak bağlantılı. En sevdiğiniz yemeği, içeceği, kişiyi sonsuza kadar tüketemezsiniz, onun bir limiti olmalı. Onun bir bitişi olduğu için sevdiğimiz şeyleri severiz. Bu hayatta öyle. Bir bitişe sahip olduğu için sıkı sıkı tutunuyoruz. Sıkı sıkı tutunuyoruz çünkü bitecek.