Tekrar başla... Aynı Güneş, sadece biraz daha yaşlı. Aynı Ay, sadece şu sıralar Burhaniye Metrobüs Durağı muamelesi görüyor. Ve bu sebepten her gün biraz daha ölüyor. Ölü günler doğuyor, solda çürüyordu uzun zamandır; şimdi ise sağda çürüyor. İhtişam aptallığımızı bürüyor. Aptalca bir ihtişam oluveriyoruz ve her boş bulduğumuz yer bir mayın döşüyoruz. Üşüyoruz havalar bir öyle bir böyle, öyle yada böyle bir şekilde havadar kalabiliyoruz, şahitler topluyoruz. İri kafalı siyah gözlü şahitler... "Yeter bu kadar!" dediğimizde değil "Yeter, bu kader!" dediğimizde de değil, "Yeter, bu, keder!" dediğimizde hiç değil... Kadar. Kader. Keder. Kader keder kadar. Keder kadar kader.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder